Η γλυπτική, μια από τις αρχαιότερες μορφές τέχνης, έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική ιστορία και πολιτισμό. Από τα αρχαϊκά αγάλματα έως τα αριστουργήματα της κλασικής εποχής, η ελληνική γλυπτική έχει επηρεάσει καθοριστικά την ανάπτυξη της τέχνης σε όλο τον κόσμο.
Η γλυπτική δεν περιορίζεται μόνο στην αναπαράσταση της ανθρώπινης μορφής. Μπορεί να απεικονίσει ζώα, μυθολογικά πλάσματα, αφηρημένες έννοιες ή ακόμα και καθημερινά αντικείμενα. Η επιλογή του υλικού παίζει καθοριστικό ρόλο στην τελική μορφή του γλυπτού. Μάρμαρο, μπρούντζος, ξύλο, πέτρα, πηλός και σύγχρονα υλικά όπως το μέταλλο και το πλαστικό χρησιμοποιούνται ευρέως.
Η τεχνική της γλυπτικής περιλαμβάνει διάφορες μεθόδους, όπως η αφαίρεση (όταν ο καλλιτέχνης αφαιρεί υλικό από ένα ογκώδες κομμάτι), η προσθήκη (όταν ο καλλιτέχνης προσθέτει υλικό για να δημιουργήσει το γλυπτό) και η χύτευση (όταν το υλικό ρίχνεται σε ένα καλούπι).
Στην Ελλάδα, η γλυπτική έχει μια μακρά παράδοση, με σημαντικούς γλύπτες όπως ο Φειδίας, ο Μύρων και ο Πραξιτέλης να αφήνουν ανεξίτηλο το στίγμα τους στην ιστορία της τέχνης. Σήμερα, η ελληνική γλυπτική συνεχίζει να εξελίσσεται, με σύγχρονους καλλιτέχνες να πειραματίζονται με νέα υλικά και τεχνικές.
Η γλυπτική δεν είναι απλώς μια μορφή τέχνης, αλλά και ένας τρόπος έκφρασης, επικοινωνίας και διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς.